Golferselleboog

Omschrijving

Een golferselleboog of "mediale epicondylitis" is een ontsteking aan de binnenkant van de bovenarm vlakbij de elleboog. Het ontstaat door overbelasting van de spieren van hand en voorarm die aan de binnenzijde van de elleboog aanhechten. Net als de beter bekende tenniselleboog is het een overbelastingsletsel door herhaaldelijk dezelfde bewegingen uit te voeren.

Klachten

De meest typische klacht is zwelling en pijn aan de spieren aan de binnenkant van de voorarm en de elleboog. De pijn neemt toe wanneer men voorwerpen optilt. De pijn kan ook uitstralen vanaf de binnenkant van de onderarm vlakbij de elleboog naar de pols. De pols naar binnen buigen tegen weerstand geeft last. Soms is er ook irritatie van de naburige zenuw (n. ulnaris). Men heeft dan tintelingen in de pink en ringvinger.

Oorzaak

Niet alleen golfers kunnen last hebben van een golferselleboog. Het kan ook bij speerwerpen, tennissen en honkballen optreden. Ook overbelasting of een verkeerde manier van belasten van het ellebooggewricht tijdens het dragen van iets zwaars, zoals een koffer, hout hakken, het verkeerd gebruik van handgereedschap zoals een hamer of schroevendraaier, verven, harken of roeien, kan tot een golferselleboog leiden.

Onderzoeken

De diagnose van deze aandoening wordt vooral gesteld door middel van het klinisch onderzoek. Een echografie kan de diagnose bevestigen indien nodig. Op echo is er dan vocht of een verdikking van de pees ("tendinose") of soms een verkalking in de pees te zien. Een radiografie wordt zoms gedaan om een gewrichtsprobleem uit te sluiten.

De zenuwirritatie kan met een EMG (naaldjesonderzoek) onderzocht worden.

Behandeling

In eerste instantie starten we met conservatieve behandeling die bestaat uit rust, ijsapplicatie en ontstekingsremmende geneesmiddelen.

Bijkomend kan kinesitherapie gestart worden met stretchen, diepe dwarse fricties en spierversterkende oefeningen.

Indien dit onvoldoende blijkt, kan een inspuiting met corticoïden overwogen worden. Een operatie kan voorgesteld worden wanneer conservatieve behandeling faalt. Het doel van de ingreep is het chronisch ontstekingsweefsel weg te nemen.

Nabehandeling

Het verdere herstel na een ingreep duurt gemiddeld een 6-tal weken. In ernstige gevallen kan het verdwijnen van de pijn tot 2 à 3 maanden duren.
Zware lichamelijke inspanningen of specifieke sportbeoefening kunnen soms maandenlang tegenaangewezen zijn. Bij sporters kunnen er soms techniekaanpassingen nodig zijn.

De kans op een goed resultaat en dus succes na de operatie is ongeveer 80%. Er bestaat dus ongeveer 20% kans dat er in minder of meerdere maten pijn aanwezig blijft. Elke operatie aan de elleboog kan ook een elleboogverstijving veroorzaken. Ook is er een kans dat de klachten na een tijdje spontaan terug keren.